فیلم سینمایی «جنایت ۱۰۱» نه تنها اثری هیجانانگیز در ژانر جنایی است بلکه مخاطب را به تفکر درباره عدالت اجتماعی، اخلاق و روابط انسانی دعوت میکند.
به گزارش وقت صبح به نقل فرارو- اخیرا اکران فیلم سینمایی «جنایت ۱۰۱» در سینماهای جهان آغاز شده. اثری با روایت متفاوت از دزدی و جنایت.
این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته «دن نیلسو» ساخته شده، اثری که فقط داستانی درباره دزدی و جنایت نیست بلکه تصویری چند لایه و عمیق از جامعه امروزی و انسانها ارائه میدهد.
داستان حول محور مردی به نام «دیویس» با بازی «کریس همسورث» میچرخد. دزدی مهربان که قصد دارد بعد از آخرین سرقتش این کار را رها کند. ماجرا از جایی شروع میشود که او ناخواسته میفهمد تعدادی خلافکار کهنهکار قصد دارند جواهرات سرقتی گرانقیمت را به دست خریدار برسد. «دیویس» نقشهای ساده اما جسورانه میکشد و تلاش میکند هنگام جابهجایی جواهرات را بدزدد. اما در این کار موفق نمیشود و مشکلات اساسی در زندگی خودش و بقیه به وجود میآید.
در کنار ماجرای اصلی خرده روایتها نیز نقش مهمی در فیلم دارند. «شارون» به عنوان مامور بیمه وظیفه دارد خسارت جواهرات سرقتی را به «سامی کاسم» با بازی پیمان معادی پرداخت کند. «کاسم» همان کسی است که سرقت اصلی را تدارک دیده تا از بیمه پول بگیرد و تلاش میکند تا «شارون» را با پرداخت رشوه راضی کند.
در مقابل آنها کارآگاه وظیفهشناسی به نام «لوبس نیک» قرار دارد. او سالهاست تلاش میکند تا دزدی مرموز را پیدا کند که هیچ ردی از خود باقی نمیگذارد. این سه محور قصه به بیننده اجازه میدهد همه زوایای داستان و تاثیرات اتفاقات روی کاراکترها را ببیند.
بازیگری در «جنایت ۱۰۱» یکی از نقاط قوت غیر قابل انکار است. «کریس همسورث» با توانایی خود در نمایش تضادهای درونی «دیویس» به درستی عمل میکند و یکی از بهترین بازیهای خود را ارائه میدهد. مخاطب به راحتی قدرت، جذابیت و آسیبپذیری این کاراکتر را درک میکند و با ماجراها همراه میشود. این فیلم نه تنها از کلیشههای رایج ژانر جنایی استفاده میکند، در عین حال با روایت همزمان قصهها فضایی متفاوت را نشان میدهد.
یکی از نکتههای مهم در فیلم تمرکز روی بازی بازیگران زن است. آنها مکمل مردان نیستند و جهان داستانی خود را دارند. همین نگاه متفاوت «جنایت ۱۰۱» است که آن را از سایر آثار متمایز میکند.
در این فیلم لسآنجلس نه تنها به عنوان لوکیشن بلکه به عنوان بخشی از روایت عمل میکند. بزرگراهها، کوچهها و هر چیزی در این شهر به کمک قصه آمدهاند تا ماجراها و فرارهای «دیویس» را باورپذیر کنند.
تفاوتهای طبقاتی، فشارهای اقتصادی و نابرابریها در زندگی شخصیتها در این فیلم به شکلی ملموس نشان داده شدهاند. «دیویس» از طبقه فقیر جامعه آمده و حالا در فضای لوکسی کار میکند اما همچنان اضطرابهای اقتصادی و ترس از بازگشت به فقر او را رها نکردهاند.
با این حال فیلم بیش از حد طولانی شده. زمان ۱۴۰ دقیقهای ممکن است مخاطب را خسته کند. دقیقا همین ایراد سبب شده برخی از خرده روایتها مانند ماجرای عاشقی «دیویس» مصنوعی به نظر آید.
در مجموع «جنایت ۱۰۱» اثری که تلاش میکند جنایت، اخلاق و روابط انسانی را در بستر شهری پرهیاهو به تصویر بکشد. در واقع فیلم فراتر از داستان دزدی ساده با روایت چند لایه و عمیق تجربهای متفاوت برای مخاطب ارائه میدهد.
