در هفتههای اخیر اینستاگرام از سکانسهای مختلف سریال وحشی پر شده است.
به گزارش وقت صبح به نقل از فرارو، این سریال داستان فردی که تلاش میکند درست و سالم زندگی کند اما به مرور تبدیل به هیولایی وحشی میشود تا زنده بماند. اما این سوال مطرح است که با وجود نوع فضای سریال و ژانر درام چرا صحنههایی از آن در فضای مجازی وایرال شده است؟
سریال «وحشی» شخصیت محور است. در فصل دوم تغییرات داوود و رها را روایت میکند. جایی که داوود از زندان آزاد شده و برای رسیدن به رها دست به هر کاری میزند. هومن سیدی در «وحشی» بیننده را مجبور میکند با داوود همدلی کند، شخصیتی که از طرف جامعه و انسانها طرد شده است. مهمترین موضوع درباره این سریال تعلیقهای هوشمندانهای که برگرفته از مضامین رئالیستی است. همان چیزی که تماشای داستان را برای مخاطب جذاب کرده، در عین حال باعث شده تا ایراد شخصیت پردازی به چشم مخاطب نیاید.
«وحشی» از دیالوگهایی استفاده میکند که مخاطب به راحتی با آنها ارتباط برقرار میکند. سریال هر چه جلوتر میرود فروپاشی روانی داوود به اوج میرسد. هومن سیدی این شخصیت را در موقعیتهایی قرار میدهد که ذره ذره هویتش به عنوان انسانی دارای حق سلب شود. او به مرور تبدیل به انسانی میشود که برای بقا چارهای جز پذیرش تحقیر ندارد. داوود نمونه کامل از انسانهایی که در جامعه امروزی به وفور دیده میشود. افرادی که چیزی برای از دست دادن ندارند و برای رسیدن به حداقلها حاضرند هر تحقیری را بپذیرند.
ضربه نهایی زمانی بر پیکر داوود وارد میشود که تمثال رها به عنوان تنها روزنه برگشت به زندگی سالم هم فرو میریزد. تحقیر شدنش در برابر رقیب عشقی فراتر از یک رد شدن ساده است، اتفاقی که بذر نفرتی عمیق در دل داوود میکارد. داوود به وضوح میفهمد که برای پس گرفتن حقش چارهای جز دور زدن قوانین ندارد. چرا که قانونمند بودن نتیجهای فقر و تحقیر نداشته است.
داوود اشرف نمادی روشن از درماندگی افرادی که زیر بار فشارها نابود شده و حالا چیزی برای از دست دادن ندارند. وی نماد فقر نیست بلکه انسانی چند بعدی که بیننده بیپناهی و خشم فروخوردهاش را در چهره او میبیند. داوود محصول اجتماعی که مدام او را هیولا میبیند و راهی برای بازگشت به درستی باقی نگذاشتند. سرانجام این کاراکتر میپذیرد که برای دور شدن از تحقیر باید وحشی باشد. او انسانی است که محدود شده به واکنش، تمام رفتارهایش از سکوت، خشم، اصرار برای آزادی و تسلیم در برابر خسرو نه از اراده بلکه از فشار شرایط و ساختاری برمیخیزد که اجازه هر کنش دیگری از او گرفتهاند. شرایطی که ممکن است برای هر فرد از اعضای جامعه به وجود آید و خیلی دور از انتظار نیست که انسانهای اطرافمان برای بقا در زندگی به وحشی و هیولا تبدیل شوند. در واقع «وحشی» نه به خاطر قصهای پیچیده و فضاسازی درست بلکه به دلیل نمایش تصویری دقیق از فروپاشی انسانها مهم و تاثیرگذار است.
