هوشنگ کاووسی بود که برای اولین بار از عبارت فیلمفارسی برای اشاره به بخشی از سینمای ایران در سالهای پیشاز انقلاب اشاره کرد.
به گزارش وقت صبح به نقل از فرارو، فیلمفارسیها آثار نازلی بودند که برای جلبتوجه عامه مردم تولید میشدند. بااینحال، تعدادی از این آثار بهعلاوه تعدادی از بازیگران مطرح این آثار، نهتنها با گذر زمان از ذهن مردم پاک نشدهاند، که تاثیر عمیقی بر فرهنگ عمومی ایران در طی سالهای متمادی به جا گذاشتهاند؛ محمدعلی فردین یکی از مهمترین چهرههای این دسته از آثار سینمایی است.
فردین بهرغم اینکه در تعدادی از آثار بهاصطلاح فیلمفارسی ایفای نقش کرد، اما هرگز خودش را محدود به این مسئله نکرد و کارنامهاش را با حضور در آثار جدیتر سینما نیز پررنگ نمود.
پشت آن چهره محجوب و درپَس آن شخصیت آرام و خجالتی، مردی بود که که با استعداد غریبی که درزَمینههای مختلف داشت، همگان را به وجد میآورد. کشتیگیر بود، اما نه یک کشتیگیر معمولی. از معدود کشتیگیران تاریخ بود که هم در کشتی فرنگی و هم در کشتی آزاد دارای عناوین قهرمانی بود.
پدرش از بازیگران تئاتر آن روزها بود. اما محمدعلی، مسیر دیگری را درپیش گرفت. او دوست داشت ورزشکار بشود. این بود که بالاخره سر از باشگاه کشتی درآورد. در همین دوره بود که با غلامرضا تختی آشنا شد و با هم دوستی ماندگاری را آغاز کردند. کشتی اما چندان که باید با فردین مهربان نبود. بعداز کسب مقام نقره در مسابقات جهانی، و پساز به دست آوردن عناوین دیگر، بهسبب آسیبدیدگی کشتی را برای همیشه رها کرد.
محمدعلی جوان مدتی را در سردرگمی طی کرد. تا اینکه درنهایت در زمستان سال 1337، بخت بار دیگر به او روکرد. زمانی که برای تماشای فیلم به سینما رفته بود، با اسماعیل کوشان آشنا شد و کوشان به وی پیشنهاد بازی در فیلم چشمه آب حیات را داد.
فردین، وارد سینما شد. یک نقش پساز دیگری. با کارگردانان مهم سینمای ایران همکاری داشت و درنهایت با حضور در فیلم آقای قرن بیستم به شهرت رسید. دیری نپایید که شهرت زیاد فردین، به شهرتی افسانهای بدل گشت. شهرتی که وی را بدل به گرانقیمتترین بازیگر سینمای جهان ساخت.
حضور در فیلم گنج قارون، بهناگاه فردین را گذشته از یک ستاره سینما، بدل به یک نماد کرد. چهره فردین رفتهرفته از قالب یک بازیگر خارج شده بود و حالا برای عموم مردم بهعنوان الگویی برای مردانگی و فتوت به شمار میرفت.
بااینحال، فردین تنها در قید بازیگری نماند. زمانیکه در فیلم سلطان قلبها افزونبر بازیگری به کارگردانی نیز پرداخت، یکی از موفقترین آثار تاریخ سینمای ایران را به وجود آورد. لقب سلطان قلبها، پساز این فیلم به وی داده شد و حالا فردین برای عدهای از مردم ایران، افسانهای دوردست و دستنیافتنی بود.
بهجزئت میتوان گفت که در تاریخ سینمای ایران، هرگز بازیگری به محبوبیت و شهرت محمدعلی فردین وجود نداشته است. این شهرت در سالهای پساز انقلاب نیز که فردین اجازه فعالیت نداشت، کم نشد. او پیوسته در نظر دوستداران سینمای ایران سلطان قلبها بود و برای همیشه عنوان بزرگترین سوپراستار تاریخ سینمای ایران را برای خود حفظ کرد.
